ไม่ว่าทุกสิ่งจะดำเนินไปหรือหยุดนิ่ง สิง่ที่เป็นตัวแปรที่สำคัญที่สุดคือเวลา

 

 

 

ผมเคยเขียนไว้ใช่ไหม ว่า ความรักของผมคือการเขียนหนังสือ

และผมก็ได้ปิดหนังสือเลมนั้นลงแล้ว แต่ยังไงก็ตาม มันก็คือหนังสือ

ที่ไม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม เราก็ยังสามารถที่หยิบมันขึ้นมาใหม่ได้เสมอ

เห็นหรือเปล่า สิ่งที่สำคัญ คือ เวลา ขึ้นอยู่กับว่าเราจะทำยังไงกับมัน

 

ทุกๆคนย่อมมัเวลาที่ไม่เท่ากัน แต่สิ่งเดียวที่เหมือน คือ เวลาไม่เคยหยุด ไม่เคยรอใคร

ขึ้นอยู่ว่าเราจะทำยังไงกับในเมื่อเวลายังเดินหน้าต่อไป

 

และในตอนนี้....ในเวลานี้ ผมรู้สึกได้ว่าผมได้ใช้เวลาของผมได้อย่างไม่มีประสิทธิภาพ

ผมเคยมีคำว่า เวลาของผม เปรียบเสมือน เข๋มนาฬิกา ที่เราสามารถหมุนกลับมายังที่เดิมได้

แต่ในตอนนี้ผมรู้แล้วครับว่า นั้นคือ สิ่งที่คิดได้แค่นั้นเอง เพราะ เราไม่สามารถเอาเวลาที่ผ่านไปกลับมาได้นั่นเอง

 

ทำไม ผม ถึงได้พูดเช่นนั้น......เพราะอะไร และอะไรที่เป็นปัจจัยนั้น เพราะ ผมได้ใช้เวลาที่เดินไปอยู่นี่ไปกับการรอคอย

ถ้าจะให้นิยามออกมาก็คงจะเป็น "เวลาไม่เคยหยุด แต่คนต่างหากที่เป็นคนหยุดมัน"

 

ในขณะที่ผมหยุดและรอคอย แน่นอนผมหวังว่าเธอคงจะหยุดรอผม และใช้เวลาร่วมกัน

แต่ในความเป็นจริง เวลาและ จิตใจของเธอนั้นไม่ได้หยุกมาที่ผม เธอจะยังคงเดินต่อไป และเดินต่อไปเรื่อยๆ

ส่วนผม เมื่อเวลาผ่านไปมากๆ ตัวผมและเวลาของผมคงจะไหลช้าลงกว่าคนอื่นมากมายนัก

 

แต่!!! สิ่งที่จะทำให้เวลาของผม เดินได้ตรงเช่นเดิม คือ "ความจริง+ความคิด" สิ่งนี้เปรียบเสมือน

อุปกรณ์ที่มาซ่อมแซม  ถ้ามีอะไรอยากพูด ก็ได้ โปรดบอกมา อย่าให้เราคิดไปเอง  เพราะ มันถึงเวลาที่เราจะต้อง่อมแซมตัวเองเสียที

 

และในตอนนี้ ผมรู้สึกได้แล้วว่า เวลาของผมและเธอ ช่างแตกต่างกันเหลือเกิน เวลาของเธอนั้นไม่ได้มาหยุดลงที่ตัวผมเลย

แต่ เธอได้หยุดเวลาของเธอกับเวลาของคนอื่น และใช้เวลาของทั้ง สอง ร่วมกัน แต่เวลาของผมกลับสะดุดลงเสียแล้ว

และในที่สุด ก็คงถึงเวลาที่ผมต้องลุกขึ้นมา และเดินเวลาของผมให้ดีดังเดิมเหมือนเคย และเมื่อเวลาของผมเดิน

เสียงและจังหวะของมันคงจะเปลี่ยนไป  เปรียบเสมือนกับคนที่เปลี่ยนแปลงตัวเองอยู่เสมอ รวมทั้งจิตใจที่พร้อมจะเปลี่ยนแปลงเสมอ

 

แต่ใครจะรู้บ้าง  เมื่อเวลาอาจทำให้คนอื่นเปลี่ยนไป แต่ผมคนนี้จะเป็นคนเดิม ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานซะแค่ไหน

ผมจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง และยังคงเป็นนาฬิกาตัวเดิมของใครหลายๆคน ที่รู้จักตัวผมดี

 

และสุดท้ายนี้ขอฝาก ทิ้งท้ายไว้

 

บุคคลที่ยามมีความสุขไม่เคยจะหันมา  แต่เมื่อยามมีปัญหาก็มักจะมาหา

ขอบใจที่ยังคิดถึง ในเวลาที่ผมนั้นไม่อยาก....

ขอบคุณมากที่มาหาในยามที่ไม่มีความสุข

ขอบคุณที่ไม่มาหาในความสุข

และขอบคุณจริงๆ ที่ทำให้ผมเศร้าได้ถึงเพียงนี้

 

--------------------------------------------------------------------------------------

PS ขอบคุณ ทุกคนที่เข้ามาอ่านและคอมเม้นกันนะ ^^

     ขอให้เวลาของทุกคนเดินได้อย่างราบรื่น และอย่าได้สะดุดกลางคันเด็ดขาด >_<